تابلو ایمنی

نوشته‌ها

نمادها و کاربرد کپسولهای آتش نشانی در مصارف خانگی و صنعتی

نمادها و کاربرد کپسولهای آتش نشانی

هدف این مجموعه فراهم نمودن اطلاعاتی مرتبط با کپسول های آتش نشانی برای مصارف خانگی و معیارهای ایمنی در برابر آتش، در مقیاس کوچک می باشد.

اجزای کپسول آتش نشانی

  1. دستگیره حمل و اهرم فشار
  2. نشانگر گیج فشار
  3. شلنگ تخلیه
  4. سیلندر
  5. نازل (در کپسول دی اکسید کربن وجود ندارد)

تنها زمانی از کپسول آتش نشانی استفاده نمایید که:

  • مطمئن باشید این کپسول برای خاموش کردن ماده ی ایجاد کننده یا شعله ور کننده آتش مناسب می باشد.
  • در نظر بگیرید که آیا در آتش سوزی جریان برق دخیل بوده است یا خیر. در صورت مداخله الکتریسیته، استفاده از خاموش کننده غیر رسانا مناسب می باشد.
  • می توان با این نوع کپسول، آتش را سریع خاموش نمایید.
  • با ایستادن در مجاورت آتش، ایمنی خود را در معرض خطر قرار نمی دهید.
  • همه افراد از این منطقه خارج شده و نجات یافته اند.

5345-دستورالعمل بکارگیری کپسول آتش نشانی-Fa-En-min

انواع کپسول های آتش نشانی

هر کپسول با توجه به محتویات داخل آن، نوار رنگی متفاوتی دارد.

نوع کپسول آتش نشانیرنگ نوارمناسب برای (کلاس حریق)توضیحات
آبقرمزAبرای دیگر کلاس های حریق مناسب نمی باشد.
فومآبیBAبرای دیگر کلاس های حریق مناسب نمی باشد.
پودرسفیدB, (E)نوع پودری این کپسول برای خاموش کردن آتش های کلاس A مناسب می باشد.
دی اکسید کربنسیاه(E), Bنسبت به فشار تخلیه آگاه باشید. تخلیه به صورت سرد و صدادار اتفاق می افتد.
مایعات تبخیر شوندهزرد(E), A,Bانواع قدیمی تر (BCF) از دسترس عموم خارج شده اند.
شیمیایی خشکبژ مایل به خاکستریF, (A)انواع قدیمی تر (BCF) از دسترس عموم خارج شده اند.

 

کلاس های حریق

سوخت ها به ۶ کلاس مختلف تقسیم می شوند. روش طبقه بندی سوخت ها به کلاس های مختلف به شما در شناسایی و انتخاب نوع مناسب کپسول آتش نشانی با توجه به کلاس خاص حریق کمک می نماید.

  • حریق کلاس A: شامل جامدات کربن دار می شود. جامدات کربن دار شامل عنصر شیمیایی کربن (به عنوان سوخت اصلی) می باشد. این نوع حریق شایع ترین نوع آتش است که آتشنشانان با آن مواجه می شوند.

مثال: چوب، کاغذ، پارچه، لاستیک، پلاستیک، چمن و ذغال.

  • حریق کلاس B: شامل مایعات قابل اشتعال و قابل انفجار می باشد.

مثال: بنزین، نفت سفید، روغن، قیر، رنگ، موم.

  • حریق کلاس C: شامل گازهای قابل انفجار می باشد.

مثال: LPG – نفتگاز مایع، بوتان، پروپان، LNG – گاز طبیعی مایع، استیلن.

  • حریق کلاس D: شامل فلزات قابل اشتعال می باشد.

مثال: تراش سدیم، پتاسیم، منیزیم و آلومینیوم.

  • آتش الکتریکال: به صورت رسمی کلاسی با عنوان کلاس حریق E، وجود ندارد. الکتریسیته، سوخت محسوب نمی شود. مانند سوخت نمی سوزد. با این حال یک مساله اساسی به شمار می رود چرا که منبع بالقوه ای برای گرما و شوک الکتریکی به حساب می آید
  • حریق کلاس F: شامل روغن های آشپزی و چربی ها می شود.

مثال: روغن حیوانی و روغن گیاهی.

 

کدام کپسول آتش نشانی برای محیط خانه مناسب است؟

پودر شیمیایی خشک 

این نوع کپسول به دلیل تاثیر بسزایی که بر انواع مختلف آتش دارد، برای آتش سوزی در محیط خانه مناسب می باشد.

از یک کیلوگرم پودر شیمیایی خشک در کپسول آتش نشانی می توان ۱۰ تا ۱۲ ثانیه استفاده نمود.

نمادها و کاربرد کپسولهای آتش نشانی

محل جایگذاری کپسول در خانه

کپسول آتش نشانی باید در داخل خانه نگهداری شود، جایی که به آسانی بتوان به آن دست یافت. ولی باید از محل هایی که احتمال آتش سوزی بالاست نیز به دور نگه داشته شود. به عنوان نمونه بهتر است کپسول را در ورودی آشپزخانه قرار دهید نه داخل آشپزخانه.

توصیه هایی برای نگهداری کپسول ها
  • کپسولی را انتخاب نمایید که مطابق با استانداردها تعیین شده باشد.
  • گیج فشار آنرا بررسی نمایید تا مطمئن شوید روی فشار صحیح تنظیم شده است.
  • هرازگاهی آنرا تکان دهید تا از ته نشینی پودر جلوگیری شود.
  • دستورالعمل سازنده را مطالعه و از آن پیروی نمایید.
  • در زمینه نحوه دفع با شورای محلی تماس بگیرید.
نحوه استفاده از کپسول آتش نشانی
  1. پین موجود در بالای کپسول را بکشید.
    • توجه: کپسول را از قسمت دستگیره پایینی بچسبید تا پین به راحتی آزاد شود.
  2. نازل را به سمت مبنای آتش هدف بگیرید.
  3. دسته را فشار دهید تا مواد داخل کپسول به سمت بیرون تخلیه شود.
  4. نازل را به صورت جاروبی از یک سمت به سمت دیگر حرکت دهید و مبنای آتش را هدف بگیرید.

5340-مجموعه تابلوهای کپسول آتش نشانی-Fa-min

نکات ایمنی اجسام تیز

نکات ایمنی اجسام تیز

معدوم سازی سوزن سرنگ

همیشه سوزن و دیگر اجسام تیز را در ظروف سفت و محکمی که در برابر سوراخ شدن مقاوم هستند، معدوم نمایید.

از گذاشتن مجدد درپوش اجتناب نمایید.

هر زمان که امکان داشت درپوش سرنگ را مجددا بر روی آن قرار ندهید. اگر نیاز است که حتما درپوش بر روی آن قرار گیرد از دستگاه مخصوص این کار استفاده نمایید یا از روش درپوش گذاری توسط یک دست استفاده نمایید.

چرا درپوش گذاری مجدد سوزن خطرناک است؟

اینکه سوزن را در یک دست بگیرید و یک درپوش کوچک را در دست دیگر بگیرید و بخواهید درب آنرا ببندید ممکن است موارد زیر اتفاق بیفتد:

  • سوزن با کوچکترین اشتباه می تواند منحرف شود و در دستی که درپوش روی آن قرار دارد فرو رود.
  • سوزن می تواند درپوش را سوراخ کرده و در دستی که آنرا نگه داشته فرو رود.
  • اگر درپوش به صورت صحیح بر روی سوزن قرار نگیرد، ممکن است ناگهان لیز بخورد و در دستی که آنرا نگه داشته فرو رود.

چگونه از خود در برابر آسیب های ناشی از فرو رفتن سوزن محافظت نماییم:
  • در صورتیکه جایگزین ایمن و موثرتری وجود دارد از سوزن استفاده ننمایید.
  • دستگاه هایی را انتخاب، ارزیابی و مورد استفاده قرار دهید که دارای ویژگی های ایمن باشند و خطر ایجاد آسیب دیدگی فرو رفتن سوزن را کاهش دهند.
  • از گذاشتن مجدد درپوش خودداری نمایید.
  • قبل از استفاده از سوزن، برای نحوه معدوم سازی آن برنامه داشته باشید.
  • در طول انجام فرآیند، سوزن های بدون درپوش را در سینی های فلزی محکم قرار دهید.
  • بی درنگ سوزن های استفاده شده را در ظروف دفع زباله های تیز که مختص این کار تعبیه شده اند، قرار دهید.
  • به سرعت آسیب دیدگی های ناشی از فرو رفتن اجسام تیز یا فرو رفتن سوزن را گزارش دهید و مطمئن شوید که درمان و مراقبت های مورد نیاز انجام شود.
  • تا حد امکان ظروف پلاستیکی را جایگزین ظروف شیشه ای نمایید.
  • تمام اصول ایمنی در زمینه خطرات اجسام تیز (مانند تیغ و چاقوی کوچک) را رعایت نمایید.
  • در دوره های آموزشی شرکت نمایید.

نحوه ذخیره سازی مواد شیمیایی

نحوه ذخیره سازی مواد شیمیایی

در زمان ذخیره سازی مواد شیمیایی یا تجهیزات شیمیایی از این قوانین پیروی نمایید:

۱٫     برای هر ماده شیمیایی، یک محل خاص تعیین نمایید و پس از استفاده دوباره آنرا سر جای خود قرار دهید.

۲٫     مواد و تجهیزات را در کابینت ها و قفسه های طراحی شده مختص آنها قرار دهید.

۳٫     قفسه ها و دیگر واحدهای نگهداری مواد را محکم و ایمن نمایید. مطمئن شوید که برای جلوگیری از سقوط یا افتادن ظروف، قفسه ها دارای لبه هستند. در حالت ایده آل، ظروف حاوی مایعات را بر روی سینی های فلزی یا پلاستیکی قرار دهید تا در صورت شکستن ظروف، از ریختن مایعات جلوگیری نماید. اجرای این اقدامات احتیاطی و پیشگیرانه به ویژه در مکان هایی که احتمال وقوع زمین لرزه یا سایر شرایط سخت آب و هوایی وجود دارد، ضروری می باشد.

۴٫     به جز ماده شیمیایی که در حال استفاده از آن هستید، از قرار دادن سایر مواد شیمیایی بر روی میز کار خودداری نمایید. همچنین از قرار دادن مواد و تجهیزات در قسمت بالایی کابینت ها خودداری نمایید. اگر آب پاش وجود دارد، مواد باید حداقل ۱۸ اینچ (تقریبا ۵۰ سانتی متر) از سر آب پاش فاصله داشته باشند.

۵٫     مواد را بر روی قفسه هایی که ارتفاعی بیش از یک و نیم متر دارند، قرار ندهید.

۶٫     مواد سنگین را در قفسه های بالایی قرار ندهید.

۷٫     مسیرهای خروج، معابر، زیر میزها و محل نگهداری تجهیزات اضطراری خالی از مواد شیمیایی و تجهیزات باشد.

۸٫     تمامی ظروف مواد شیمیایی را به درستی برچسب گذاری نمایید. نام کاربر و تاریخ دریافت مواد خریداری شده را یادداشت نمایید زیرا این امر به کنترل موجودی انبار نیز کمک می کند.

۹٫     از نگهداری مواد شیمیایی در فیوم هود اجتناب نمایید مگر آن ماده شیمیایی که در حال حاضر از آن استفاده می نمایید.

۱۰٫مواد سمی فرار و مواد شیمیایی با بوی تند و زننده را در کابینت های تهویه دار ذخیره نمایید. اگر یک ماده شیمیایی نیاز به تهویه ندارد، آنرا در کابینت های دربسته یا در قفسه های لبه دار قرار دهید.

۱۱٫مایعات قابل اشتعال را در کابینت های تایید شده نگهداری مایعات قابل اشتعال، ذخیره نمایید.

۱۲٫از مواجهه مواد شیمیایی با گرما و نور مستقیم آفتاب جلوگیری نمایید.

۱۳٫مواد شیمیایی را در گروه های سازگار و به ترتیب حروف الفبا نگهداری نمایید.

۱۴٫تمام احتیاط های لازم جهت ذخیره سازی مواد شیمیایی ناسازگار را ملاحظه فرمایید.

۱۵٫مسئولیت انبار و مسئولیت های بالاتر را به یک فرد اصلی و یک فرد پشتیبان واگذار نمایید. این مسئولیت ها را حداقل سالی یک بار مورد ارزیابی قرار دهید.

گروه های ذخیره سازی

مواد شیمیایی را در کابینت ها و ظروف ثانویه نگهداری نمایید.

اگر به دلیل عدم وجود فضای کافی، امکان ذخیره سازی مواد در کابینت های جداگانه وجود ندارد، طرح شماتیک زیر می تواند شرایط پایدار و ایمنی را تامین نماید.

A مواد سازگار با مبنای ارگانیک

B مواد سازگار که با آب واکنش می دهند و آتش زا

C مواد سازگار با مبنای غیر ارگانیک

D اسیدهای ارگانیک سازگار

E مواد اکسید کننده سازگار شامل پراکسیدها

F اسیدهای غیر ارگانیک سازگار شامل اکسید کننده ها و قابل احتراق

G ذاتا واکنش پذیر، مشتعل و محترق نمی باشد.

J گازهای فشرده سمی

K مواد منفجره سازگار یا دیگر مواد غیر پایدار

L محترق و مشتعل واکنش ناپذیر شامل حلال ها

X ناسازگار با تمام گروه های دیگر

 

گروه B با هیچ گروه دیگری سازگار نمی باشد

گروه X باید جدا از همه مواد شیمیایی دیگر ذخیره شود.

طراحی سیستم علامت گذاری مسیر خروج مطابق استاندارد 5499-3-min

طراحی سیستم علامت گذاری مسیر خروج

طراحی سیستم علامت گذاری مسیر خروج

در طراحی سیستم علامت گذاری مسیر خروج داخل ساختمان باید چندین مورد مد نظر قرار گیرد:

  1. نتایج ارزیابی ریسک که کفایت و کارآمدی تجهیزات و تدارکات موجود برای اقدامات خروج را تعیین می نماید؛
  2. الزامات مقامات اجرایی؛
  3. نیازهای عملیاتی مدیران ساختمان؛
  4. راحتی کاربران، که شامل کارگران و عموم مردم می شود.

هدف سیستم علامت گذاری مسیر خروج آن است که مطمئن شوید از هر مکانی داخل ساختمان حتی مکان هایی که دید کافی نسبت به مسیر خروج وجود ندارد یا اینکه نسبت به مسیر اصلی خروج ابهام وجود دارد، علائم جهت داری فراهم شده و به گونه ای جایگذاری شوند که همه افراد به راحتی مسیر خروج نهایی را پیدا کنند.

بررسی وضعیت

عوامل زیر پیش از طراحی سیستم علامت گذاری مسیر خروج باید مورد توجه قرار گیرند:

  1. نوع کاربری ساختمان؛
  2. قوانین کاربردی ساختمان و الزامات آن؛
  3. سیستم مدیریتی که نحوه کاربری این مکان را کنترل می نماید به عنوان نمونه: نحوه دسترسی عموم و مقررات ایمنی؛
  4. فراهم نمودن سیستم های اخطار و تشخیص حریق؛
  5. استراتژی خروج و رهایی برای این مکان؛
  6. میزان آشنایی ساکنین با این مکان.

برنامه ریزی

سیستم علامت گذاری مسیر خروج باید سیستم شناسایی ساده ای برای مسیر خروج فراهم نماید که به افراد اجازه دهد بدون نیاز به کمک و حتی در شرایطی که استرس حاکم است، بتوانند به راحتی آن محل را ترک نمایند. برای اینکه علائم موثر باشند، ضروری است که سیستم علامت گذاری به صورت کامل انجام پذیرد و تا حد امکان از ایجاد ابهام جلوگیری شود. مسیرها باید کاملا واضح و شفاف باشند و این علامت گذاری تا رسیدن به محل ایمن ادامه داشته باشد.

نکات زیر باید مورد توجه قرار گیرد:

  1. مکان و ماهیت تمام مسیرهای خروج طراحی شده، به ویژه مکان پله ها یا تغییر سطوح و هرگونه تغییر مسیر؛
  2. وضوح نسبی مسیرهای خروج؛
  3. تعیین هر منطقه ای که ریسک آتش سوزی بالایی داشته باشد؛
  4. موقعیت تمامی درب ها، خروجی طبقات یا خروج های دیگر که به خروج نهایی منتهی می شوند؛
  5. هرگونه مسیرهای خروج که از مناطق باز عبور می کنند؛
  6. مکان سیستم های دیگر، در صورت وجود، (مانند سیستم راهنمایی طبقات که در ارتفاع پایین نصب شده باشند) که به افراد در یافتن مسیر خروج در شرایط اضطراری کمک نماید؛
  7. سیستم روشنایی داخل ساختمان در شرایط عادی و شرایط اضطراری. برخی ساختمان ها مانند مکان های سرگرمی در شرایط نرمال نیز روشنایی کمی دارند؛
  8. موقعیت و نحوه نورپردازی هر علامت دیگر، ویژگی های معماری، دکوراسیون و موانعی که ممکن است توجه فرد را از علائم ایمنی حریق منحرف نماید. مانند فروشگاه ها که مملوء از علائمی است که تلاش می کنند توجه بیننده را به خود جلب نمایند؛
  9. نوع، موقعیت و نورپردازی هر علائم ایمنی حریق دیگر.

طراحی علائم

علائم باید شامل نماد گرافیکی بوده و با یک عبارت مکمل و یک فلش همراه باشند.

نماد گرافیکی باید با قوانین BS 5499-1 مطابقت داشته باشد. سایز نماد گرافیکی می تواند حداکثر فاصله دید را برای علائم مسیر خروج تعیین نماید.

برای جلوگیری از ایجاد ابهام، تمامی علائم موجود در سیستم علامت گذاری مسیر خروج باید دارای طراحی، سایز، سبک و فرمت یکسانی باشند.

جایگاه علائم

طراح این سیستم باید مسیر خروج اصلی را از هر جای ساختمان تعیین نماید. که معمولا باید کوتاهترین مسیر برای رسیدن به محل ایمن باشد.

اگر مسیر خروج اضطراری وجود دارد، باید علامت گذاری مسیر به گونه ای باشد که کمترین فاصله با خروج اضطراری تعیین شود. اگر در یک مکان دو مسیر خروج اضطراری با فاصله یکسان وجود دارد، هر دو مسیر را باید توسط علائم، علامت گذاری نمایید.

اصول ذیل در هنگام علامت گذاری باید رعایت شوند:

  1. حداقل یک مسیر یا دری که به مسیر خروج منتهی می شود باید از هر مکان و هر اتاق قابل رویت باشد. جایی که مسیر به خوبی قابل مشاهده نمی باشد یا ممکن است فرد سردرگم شود، مسیر حتما باید علامت گذاری شود.
  2. جایی که دید مستقیم به مسیر خروج وجود ندارد یا چیزی مانع دیده شدن مسیر خروج گردیده، باید علائم واسطه ای نیز ما بین علائم اصلی قرار گیرند.
  3. درب ها و مسیرهایی که ممکن است فرد را سردرگم نماید که آیا او را به مسیر خروج هدایت می نماید یا خیر، باید به صورت واضح مشخص شوند.
  4. علائم مسیر خروج باید نسبت به سایر علائم در اولویت قرار گیرند. علائمی که پیغام متناقضی دارند (مانند “ورود افراد متفرقه ممنوع” و “خروج اضطراری”) نباید در یک مکان نصب شوند. وقتی چنین تناقضی غیر قابل اجتناب است، یک متن مکمل باید مورد استفاده قرار گیرد (مانند “به جز در مواقع اضطراری”) تا پیغام ممنوعیت را در شرایط اضطراری لغو نماید.
  5. تمام تغییر مسیر در راهروها، پلکان، و فضاهای وسیع و باز که بخشی از مسیر خروج هستند باید توسط علائم واسطه، علامت گذاری شوند. هر درب یا مکان واسطه باید به صورت مشابه علامت گذاری شوند.
  6. تا جایی که امکان پذیر باشد، علائم باید به صورت سیستماتیک و با برنامه در جایگاه خود قرار گیرند تا فردی که می خواهد از آن مکان خارج شود به سرعت بتواند موقعیت علائم بعدی را در مسیر خروج پیش بینی نماید.
  7. در مکانی که محدوده دید کم است یا فاصله تا علائم دیگر از بیشینه فاصله توصیه شده فراتر باشد، علائم دیگری به عنوان واسطه باید فراهم شوند.
  8. هر جایی که ممکن است سردرگمی ایجاد شود باید علائم دیگری نیز تعبیه شود.
  9. هر مسیر تعیین شده برای خروج باید به یک مکان ایمن منتهی شود. محل ایمن نباید با علائم مسیر خروج نشان داده شوند بلکه باید با علائم “محل تجمع ایمن” مشخص شوند.
  10. علائم نباید بر روی درب نصب شوند چرا که با باز شدن درب، علامت کاملا از محدوده دید خارج می شود.
  11. علائم مسیر خروج نباید تحت تاثیر علائم دیگر قرار گیرد مانند علائمی که مسیر را مشخص می نمایند یا فرمت مشابه و یکسانی دارند.

ارتفاع علائم

علائم مسیر خروج باید کاملا در محدوده دید نرمال قرار گیرند.

اصول زیر به فرد خارج شونده کمک می نماید تا محل علامت بعدی را پیش بینی نماید:

  1. علائم بالای درب ها یا علائم موجود در فضاهای وسیع باید از سطح زمین تا قسمت پایه علائم ۲ تا ۵/۲ متر فاصله داشته باشند. این ارتفاع باعث می شود که علائم بالاتر از سر افراد قرار گیرند و به وضوح و به سرعت قابل شناسایی باشند.
  2. علائم نصب شده بر روی دیوار باید ۷/۱ تا ۲ متر از سطح زمین فاصله داشته باشند. این علائم باید در محدوده دید متوسط قرار گیرند.
  3. ممکن است علائم در ارتفاع بیش از ۵/۲ متر نیز قرار گیرند که در آن صورت محوطه باید وسیع باشد یا دلایل عملکردی برای این امر وجود داشته باشد، ولی باید دقت شود که علائم کاملا واضح و خوانا باشند. بنابراین باید سایز علائم بزرگتر انتخاب شود.
  4. تا جایی که امکان دارد علائم در یک ارتفاع قرار گیرند.

استفاده از عبارات مکمل

هر علامت مرتبط با مسیر خروج می تواند با یک عبارت مکمل همراه شود که مطابق با استاندارد BS 5499-1 باشد. عبارت مکمل می تواند به درک بهتر معنا و مفهوم نماد گرافیکی کمک نموده و می تواند اطلاعات بیشتری را منتقل نماید.

در ذکر عبارات مکمل باید دقت کافی صورت گیرد که مبادا متن، تصویر و نماد گرافیکی را تحت الشعاع قرار دهد. متن مکمل نباید به تنهایی و بدون تصویر ذکر شود. در صورت امکان متن مکمل حداقل باید به دو زبان نوشته شود.

عبارت مکمل “خروج” باید در علائم مسیر خروج ذکر شود تا درب یا مسیر منتهی به محل ایمن را مشخص نماید.

متن مکمل “خروج اضطراری” باید با علامت مسیر خروج استفاده شود تا درب یا مسیر منتهی به محل ایمن را مشخص نماید و به عنوان یک جایگزین خروجی برای مواقع اضطراری می باشد. دربی که به عنوان درب خروج اضطراری شناخته می شود می تواند در طول روز نیز استفاده شود.

علائم “خروج اضطراری” و “خروج فقط برای مواقع اضطراری” نباید در مجاورت همدیگر آورده شوند زیرا این مطلب باعث ایجاد سردرگمی می شود.

استفاده از فلش

همه علائم مسیر خروج باید همراه با فلش مطابق قوانین BS 5499 باشد. فلش باید نمایانگر مسیر منتهی به مکان ایمن باشد.

استفاده صحیح از فلش به درک بهتر مسیر خروج و وضوح علائم کمک می نماید.

اصول زیر باید به کار گرفته شود:

  1. فلش نباید به تنهایی استفاده شود؛
  2. جهت فلش باید صحیح باشد؛
  3. از فلش ها در هر تغییر مسیر و هر تغییر سطح استفاده نمایید؛
  4. هرجایی که محدوده دید برای دیدن تابلوی بعدی کم باشد، یا محدوده دید بسیار وسیع باشد و فاصله با تابلوی بعد به حدی زیاد باشد که تابلوی بعدی واضح نباشد، نیاز به نصب تابلوهای واسطه می باشد که در این علائم نیز باید از فلش ها استفاده شود.
  5. هر زمان که ممکن است در علائم ابهام به وجود آید از فلش استفاده شود؛
  6. نماد گرافیکی معمولا باید همراه با فلش استفاده شود مگر اینکه فلش موجب ایجاد ابهام گردد به عنوان نمونه خروجی های استادیوم ها یا خروجی های سالن سینما و تئاتر یا پاگردها.
  7. داخل سینماها، سالن های تئاتر، یا سالن های کنفرانس جاییکه علائم مسیر خروج به صورت شب تاب هستند، می توان فلش را در علائم مسیر خروج جاییکه تابلو درست بالای درب خروج قرار گرفته است، حذف نمود.

تابلوها می توانند شامل نماد گرافیکی، فلش و عبارت مکمل باشند.

نوع تابلو

برای حصول اطمینان نسبت به اینکه علائم خوانا و واضح هستند باید تدابیری اندیشید که نور کافی بر روی تابلو وجود داشته باشد. هم در شرایط عادی و هم شرایط غیر عادی باید نورپردازی مناسب وجود داشته باشد. برای نور پردازی نباید فقط به نور طبیعی روز اکتفا نمود. راه ها و روش های بی شماری برای تامین نور وجود دارد. در برخی کشورها، قانون نحوه صحیح نورپردازی علائم را مشخص نموده اند.

برخی از روشنایی ها مانند سدیم کم فشار، قادر به ایجاد روشنایی مناسب و موثر نیستند و بنابراین برای نمایان ساختن علائم مسیر خروج مناسب نمی باشند.

زمانیکه برق اضطراری، منبع روشنایی علائم در شرایط اضطراری باشد، باید بتواند برای یک دوره زمانی پاسخگوی قطعی برق باشد و حداقل زمانی که باید بتواند نور فراهم نماید باید مطابق با قوانین BS 5266-1 باشد.

  1. علائمی که با روشنایی خارجی تامین نور می شوند

زمانیکه علائم توسط منابع نور خارجی تامین می شوند، نورپردازی عمودی حداقل ۱۰۰ لوکس باید تحت شرایط روشنایی نرمال فراهم شود و تحت شرایط اضطراری روشنایی حداقل ۵ لوکس با یکنواختی ۷/۰ فراهم شود.

  1. علائم شب تاب

زمانیکه علائم شب تاب مورد استفاده قرار می گیرد، نورپردازی عمودی تحت شرایط نورپردازی عادی و موقعیت مناسب باید حداقل ۱۰۰ لوکس باشد و باید با حداقل الزامات مشخص شده در BS 5266-6 مطابقت داشته باشد.

در مناطقی که سیستم برق اضطراری وجود دارد، نور عمودی حداقل ۵ لوکس با یکنواختی ۷/۰ تحت شرایط اضطراری باید فراهم شود.

  1. علائم با نورپردازی داخلی

منبع نور علائمی که با نورپردازی داخلی روشن می شوند، باید کنتراست نور مناسبی در محیط ایجاد نمایند به صورتیکه تابش خیره کننده نیز به وجود نیاید.

حداقل نور در هر منطقه که علائم ایمنی وجود دارد نباید کمتر از ۲cd/m2 باشد و در شرایط اضطراری باید با قوانین BS 5266-7 مطابقت داشته باشد.

اگر در مکانی نورپردازی داخلی برای علائم وجود ندارد حتما باید نورپردازی خارجی برای شرایط عادی و شرایط اضطراری فراهم شود.

  1. تابلوهای تریتیومی خود نوردهنده

زمانیکه علائم خود نوردهنده مورد استفاده قرار می گیرند باید در شرایط عادی نورپردازی عمودی ۱۰۰ لوکس فراهم شود.

علائم تیریتیومی باید با قوانین موجود در BS 5499-2 مطابقت داشته باشند.

عملکرد اینگونه علائم پس از یک دوره زمانی کم می شود.

سازندگان این علائم باید طول عمر موثر علائم تریتیومی را اعلام نمایند. روشنایی علائم و نمادهای گرافیکی باید حداقل ۰٫۵ cd/m2 باشد. این میزان پس از چند مدت ممکن است به ۰٫۱۴ cd/m2 نیز کاهش یابد.

سایز و مسافت قابل رویت علائم

از آنجایی که علائم مسیر خروج باید کاملا واضح و خوانا باشند، حداکثر فاصله با علائم باید به گونه ای باشد که تابلو کاملا دیده شود. وضوح تابلو به فاصله فرد تا تابلو و نورپردازی مناسب تابلو نیز بستگی دارد.

مسافت دید علائم مسیر خروج باید توسط موقعیتشان نسبت به مسیر اصلی خروج تعیین شود. هرگونه تغییر سایز علائم در یک مکان باید به حداقل ممکن برسد. هرچه مسافت دید بزرگتر باشد، تعداد علائم کمتری نیاز است ولی سایز تابلوها باید بزرگتر باشد. در مکان هایی با وسعت کم، می توان از تابلوهایی با سایز کوچکتر استفاده نمود به شرطی که علائم همچنان خوانا و واضح باشند.

در مناطق وسیع، که دارای چندین مسیر خروج هستند باید دقت لازم صورت پذیرد که علائم در مسیر اصلی خروج، سایز مناسب داشته باشند. اگر تابلو بیش از اندازه بزرگ باشد، ممکن است فرد را سردرگم نماید که مثلا هنوز فاصله زیادی تا مسیر اصلی خروج باقیمانده است.

مسافت دید علائم مسیر خروج، توسط نورپردازی عمودی تحت تاثیر قرار می گیرد. هرچه نور عمودی کمتر باشد، باید سایز بزرگتری برای علائم انتخاب شود.

مسافت دید با توجه به ارتفاع نماد گرافیکی محاسبه می شود

ارتفاع کل علامت ایمنی

نکته: حداکثر مسافت دید:D را می توان از ارتفاع کلی نماد گرافیکی محاسبه نمود: as با استفاده از مسافت مناسب: Z؛

D=Zas

جاییکه as و D واحدهای یکسانی دارند.

عامل مسافت برای نورپردازی خارجی علائم مسیر خروج، تحت شرایط گوناگون نورپردازی عمودی در جدول شماره ۲ فراهم شده است. عامل مسافت برای نورپردازی داخلی علائم مسیر خروج، با محدوده مختلف نورپردازی با کنتراست سفید رنگ در جدول شماره ۳ ارائه شده است.

هر دو جدول بر مبنای قوانین نماد گرافیکی BS 5499-1 تنظیم شده که نسبت ارتفاع نماد گرافیکی به عرض نباید بیشتر از ۱۵ به ۱ باشد.

جدول ۲- عامل مسافت Z برای نورپردازی خارجی علائم مسیر خروج بر مبنای مواد معمولی و مواد شب تاب

نورپردازی عمودی بر روی علائم (لوکس)عامل مسافت، Z
>5

>100

>200

>400

۹۵

۱۷۰

۱۸۵

۲۰۰

نکته: طبق قانون BS 5266-7 عامل مسافت در شرایط اضطراری بر مبنای ارتفاع علائم ۱۰۰ می باشد.

جدول ۳- عامل مسافت برای نورپردازی داخلی علائم مسیر خروج

میانگین نورپردازی رنگ کنتراست سفید cd/m2عامل مسافت، Z
>10

>30

>100

>200

>500

۱۵۰

۱۷۵

۲۰۰

۲۱۵

۲۳۰

نکته ۱: اگر علائم تریتیوم مورد استفاده قرار گیرند، عامل مسافت ۵۰ مورد قبول می باشد.

نکته ۲: طبق قانون BS 5266-7 عامل مسافت در شرایط اضطراری بر مبنای ارتفاع علائم ۲۰۰ می باشد.

جدول ۴- نمونه ای از حداکثر مسافت دید برای نورپردازی خارجی علائم مسیر خروج با ارتفاع های گوناگون نماد گرافیکی که تحت تاثیر نورپردازی عمودی ۱۰۰ لوکس قرار گرفته است.

ارتفاع نماد گرافیکی mmمسافت دید m
۷۵

۱۰۰

۱۱۰

۱۲۰

۱۳۰

۱۵۰

۱۲٫۷

۱۷٫۰

۱۸٫۷

۲۰٫۴

۲۲٫۱

۲۵٫۵

نکته: مقدار مناسب برای Z که از جدول ۲ به دست آمده ۱۷۰ می باشد.

ساختار: ماندگاری و سازگاری

علائم باید به گونه ای انتخاب شوند که برای فضای باز مناسب باشند.

علائمی که باید مد نظر قرار گیرند شامل:

  1. ماندگاری:
  • مواد پایه
  • محتوای گرافیکی
  • ثبات رنگ
  1. ایمنی
  • الکتریکی
  • احتراق
  • انتشار سطحی شعله
  1. نصب: نوع و سازگاری

علائم الکتریکی باید مطابق با قانون BS EN 60598-1 باشد. علائم اضطراری الکتریکی باید مطابق با قوانین BS EN 60598-2-22 باشد.

علائم نصب شده باید متناسب با شرایط محیطی مورد نظر باشد.

در این زمینه، طراحان و نصابان باید ضمانت معتبر از تهیه کنندگان دریافت نمایند.

تعمیر و نگهداری

علائم مسیر خروج باید تمیز شده و به صورت دوره ای مورد بررسی قرار گیرند تا در صورت نیاز هر گونه عیوبی رفع گردد.

علائم به عنوان بخشی از تاسیسات روشنایی خروج اضطراری باید مورد بررسی، آزمایش و تعمیر مطابق با قوانین BS 5266-1 قرار گیرند.

برای علائم خود نوردهنده باید تاریخ تولید و نصب، زمان شارژ مجدد گاز تریتیوم و زمان جایگزینی علائم ثبت گردد. توجه فرمایید که نصب این علائم فقط باید توسط افراد متخصص صورت گیرد.

اگر در ساختمان تغییراتی ایجاد شده یا طراحی آن به صورت قابل ملاحظه ای تغییر یافته، نصب علائم مسیر خروج باید مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد.

استفاده از علائم مسیر خروج

توضیحات و شکل های موجود به شما کمک می نماید که چگونه باید از علائم مسیر خروج استفاده نمود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

متن مکمل علائم که در قسمت توضیحات بیان می شود، نشان می دهد که چگونه علامت گذاری مسیر خروج می تواند در مدیریت ساختمان در شرایط اضطراری، نقش ایفا نماید.

متن مکمل به کارکنان کمک می نماید تا معانی علائم را متوجه شده و اقدامات لازم که باید در شرایط اضطراری اتخاذ نمایند را متوجه شوند.

استفاده مناسب از عبارات تکمیلی به ساکنین ساختمان کمک می نماید که تا تفاوت میان مسیرهای خروج معمولی و مسیر خروج اضطراری را متوجه شوند.

برای نشان دادن مسیر خروج

شکل سبز برای زمانی است که منبع نور خارجی وجود دارد.

شکل سفید برای تابلوهای خود نور دهنده یا دارای نور داخلی استفاده می شود.

اگر عبارت “خروج فقط در شرایط اضطراری” بر روی علائم مسیر خروج ذکر شده باشد نمایانگر درب خروج یا دیگر مسیرهای منتهی به مکان ایمن می باشد که به عنوان جایگزین خروج فراهم شده و فقط باید در شرایط اضطراری از این مسیر استفاده شود. دربی که با علامت “خروج فقط در شرایط اضطراری” علامت گذاری شده باشد، نباید در طول روز و شرایط عادی مورد استفاده قرار گیرد.

استفاده از پیکان برای نشان دادن مسیر حرکت

 

نمونه هایی جایگزین برای علائم مسیر خروج در مکان های غیر معمولی:

 

 

 

 

 

 

 

 

نحوه استفاده ایمن از نردبان و چهارپایه-1-min

نحوه استفاده ایمن از نردبان و چهارپایه

نحوه استفاده ایمن از نردبان و چهارپایه

راهنمایی برای کاربران

یک سوم تمام حوادث سقوط از ارتفاع، شامل سقوط از نردبان و چهارپایه ها می شود و به طور میانگین سالانه ۱۴ مرگ و ۱۲۰۰ مورد از اصلی ترین آسیب دیدگی های کارگران مربوط به این حوادث میباشد. بسیاری از این آسیب دیدگی ها به دلیل عدم استفاده مناسب و صحیح اینگونه تجهیزات می باشد. این راهنما می تواند به کاربران کمک نماید که:

  • بدانند چه زمانی باید از نردبان استفاده نمایند.
  • تصمیم بگیرند که چه نوع نردبانی برای کار آنها مناسب است.
  • نحوه استفاده صحیح آنرا بدانند.
  • نحوه مراقبت از آنرا بدانند.

احتیاط های ایمنی معقول را مد نظر قرار دهند.سازمان HSE معتقد است که یک دلیل استفاده ناصحیح از نردبان ها در محل کار تا حدودی به استفاده آن در منازل مربوط می شود (بدون داشتن اطلاعات کافی). مانند تمام تجهیزات مورد استفاده در محیط کاری، کاربران باید اطلاعات کافی و آموزش های لازم را در مورد نحوه استفاده ایمن از نردبان ها و چهارپایه ها کسب نمایند. نظارت کافی و مداوم مورد نیاز است به گونه ای که شیوه های ایمن همواره به کار گرفته شوند.این راهنمایی ها فقط مختص نردبان های ثابت (در ساختمان ها، کارخانه ها یا وسایل نقلیه) نمی باشد، بلکه برای انواع دیگر ابزار دسترسی (پله های آهنی)، نردبان های ویژه نجات که توسط آتش نشانان استفاده می گردد، نردبان های سقفی، چهارپایه های پله دار، پله های انبار، پله های متحرک یا پله های موقت و دائم نیز قابل استفاده می باشند.

چه زمانی نردبان مناسب ترین وسیله برای دسترسی به اجسام می باشد؟

  1. در فرآیند انتخاب باید سلسله مراتب کنترلی را مد نظر قرار دهید:
  • در ابتدا، تا حد امکان از کار کردن در ارتفاعات پرهیز نمایید؛
  • سپس کارها و اصول ایمنی را رعایت نمایید که از افتادن جلوگیری کنید؛
  • تا نتایج و عواقب افتادن نیز کاهش یابد.
  1. زمانی که کار در ارتفاع الزامی است، بررسی نمایید که آیا نردبان یا چهارپایه بهتر و مناسب تر از دیگر تجهیزات برای دسترسی به مکان مورد نظر می باشد. شما این کار را از طریق ارزیابی ریسک و کنترل های سلسله ای می توانید انجام دهید.
  2. زمانیکه فکر می کنید استفاده از نردبان یا چهارپایه بهتر است، باید عوامل زیر را مد نظر د اشته باشید.نحوه استفاده ایمن از نردبان و چهارپایه

آیا این کار صحیح می باشد؟

  1. این امر به نوع کار و مدت زمان کار بستگی دارد. به عنوان راهنمایی فقط زمانی از چهارپایه یا نردبان استفاده نمایید که:
  • در یک موقعیت ثابت به مدت حداکثر ۳۰ دقیقه کار شما زمان می برد؛
  • برای کارهای سبک – برای انجام کارهای سنگین و طاقت فرسا مناسب نمی باشد. اگر وظیفه ای که انجام می دهید مستلزم آن است که شیئ بیش از ۱۰ کیلو را با خود به بالای نردبان یا چهارپایه ببرید (مانند سطل) حتما باید توسط ارزیابی های دقیق بررسی و تایید شود؛
  • آیا جایی بر روی نردبان یا چهارپایه به عنوان دستگیره وجود دارد؛
  • آیا در هنگام کار با نردبان سه نقطه تماس وجود دارد (دست ها و پاها). زمانیکه بر روی نردبان هستید و نمی توانید از جایی محکم بگیرید (مگر برای مدت زمان کوتاه) باید اقدامات دیگری انجام دهید تا از افتادن جلوگیری نمایید یا حداقل عواقب خطرات را کاهش دهید. بر روی چهارپایه جاییکه دستگیره ای وجود ندارد حتما در ابتدا باید ارزیابی ریسک صورت پذیرد که آیا انجام این کار ایمن است یا خیر.
  1. بر روی نردبان یا چهارپایه نباید:
  • آنرا پر از وسایل کنید- وزن شخص یا وزن باری که بالای نردبان می برید، نباید از بیشینه وزن ذکر شده بر روی نردبان بیشتر باشد.
  • بیش از حد کش بیایید- سگک کمربند باید مابین نرده های عمودی نردبان قرار گیرد و در طول انجام کار، هر دو پا بر روی یک پله نردبان قرار گیرد (شکل ۱-۱ و شکل  ۱-۲ را ملاحظه فرمایید).

 

  1. زمانی که بر روی چهارپایه کار انجام می دهید، باید از انجام کاری که باعث تحمیل فشار به یک سمت شود، اجتناب نمایید، مانند دریل کردن یک جسم سخت و سفت (مانند آجر یا بتن)؛ برای جلوگیری از حوادث باید پله ها رو به محل انجام فعالیت قرار گیرد (شکل ۲-۱ و شکل ۲-۲ را ملاحظه فرمایید).

 

  1. زمانی که نردبان حتما باید به صورت جانبی قرار گیرد، حتما پایه های نردبان را به یک جای محکم تکیه دهید. اگر این امکان فراهم نبود از دیگر تجهیزات تثبیت کننده استفاده نمایید.
  2. در حال بالا رفتن از نردبان هیچ جسمی در دست نگیرید و با خود بالا نبرید (به عنوان نمونه تسمه ابزار).
  • وقتیکه بر روی نردبان هستید و باید چیزی جابجا کنید حتما یکی از دست های شما باید آزاد باشد تا بتواند از نردبان محکم بچسبد.
  • بر روی چهارپایه که نمی توانید از جایی بگیرید (به عنوان مثال جعبه ای را داخل قفسه قرار می دهید) استفاده از چهارپایه حتما باید از این لحاظ سنجیده شود:
  • میزان ارتفاعی که کار باید در آن انجام گیرد؛
  • همچنان جایی ایمن برای گرفتن دست وجود دارد؛
  • کار سبک است؛
  • کار منجر به خم شدن به جهات مختلف نمی شود؛
  • در حین انجام کار مجبور نشوید بیش از اندازه ماهیچه هایتان را بکشید؛
  • پاها کاملا روی پله قرار گیرند؛
  • بتوانید چهارپایه را کاملا ثابت و محکم کنید.نحوه استفاده ایمن از نردبان و چهارپایه

انتخاب/ خرید نردبان های ایمن و ابزار مستحکم و تثبیت کننده

  1. زمانیکه می خواهید یک نردبان جدید تهیه نمایید، بدترین شرایط سطح محیط کار را مد نظر قرار دهید (سطح صاف، لغزنده، کاشی خیس). سازندگان اینگونه ابزار باید مشخص نمایند که هر نردبان برای چه نوع سطحی مناسب است، به خصوص زمانی که در جایی ثابت نشده باشند. تنها نردبانی را خریداری نمایید که همراه با آن ابزار تثبیتی آن نیز وجود داشته باشد و تهیه کننده و سازنده آن تایید نماید که برای استفاده در شرایط سخت محیط کاری شما و بدون نیاز به تجهیزات تثبیت کننده کاملا ایمن و مطمئن خواهد بود؛ در غیر این صورت یک تثبیت کننده مورد نیاز است.
  2. برای محیط کار از نردبان ها یا چهارپایه های مورد تایید HSE استفاده نمایید. مطمئن شوید که نردبان سایزی متناسب با وظایف مورد نیاز محیط کاری شما دارد.

آیا محیطی که می خواهید از نردبان یا چهارپایه استفاده نمایید، محیطی ایمن است؟

  1. این مساله شامل مکان خاصی می شود که قرار است آنرا تنظیم نموده و از آن استفاده نمایید. به عنوان یک راهنما، فقط از نردبان یا چهارپایه ای استفاده نمایید که:
  • سطح زمینی که قرار است روی آن قرار گیرد سفت و محکم باشد (استفاده از تخته)؛نحوه استفاده ایمن از نردبان و چهارپایه
  • زمین مسطح باشد- در مورد چهارپایه حتما به دستورالمل سازنده آن مراجعه نمایید. در مورد نردبان حداکثر شیب قابل قبول و ایمن سطوح در ذیل آمده است (مگر اینکه سازنده مطلب دیگری عنوان نموده باشد):
  • شیب کناری ۱۶ درجه- ولی همچنان نیاز است که پایه ها در یک سطح قرار گیرند (شکل ۳)؛
  • شیب پایینی ۶ درجه (شکل ۳).

 

  • بر روی سطوح جامد و تمیز (سنگ فرش یا کف زمین) قرار گیرد. این سطوح حتما باید تمیز باشند (روغنی نباشد، با خس و خاشاک، برگ و خزه پوشیده نشده باشد). عاری از مواد سست (مانند شن و ماسه و مواد بسته بندی) باشد که پا به صورت محکم روی پله قرار گیرد و لیز نخورد. سطوح درخشان حتی اگر فاقد آلودگی باشند ممکن است لغزنده باشند؛
  • هر زمان که ایمنی محل تایید شده باشد.
  1. گزینه هایی برای ایمن کردن نردبان در ذیل آمده است:
  • نردبان را به یک جا محکم ببندید، مطمئن شوید که هر دو پایه کاملا محکم شده اند (شکل های ۴ تا ۷)

  • زمانیکه این کار قابل اجرا نباشد، از یک نردبان ایمن یا نردبانی که همراه با یک ابزار ثابت کننده باشد، استفاده نمایید؛
  • اگر این کار امکان نداشته باشد، نردبان را به صورت زاویه دار به دیوار تکیه دهید؛
  • اگر هیچکدام از شرایط بالا در دسترس نبود، از تکیه گاه نردبان استفاده نمایید. استفاده از تکیه گاه آخرین راه چاره می باشد و تا حد امکان باید از آن اجتناب نمود و از دیگر ابزار استفاده نمود.نحوه استفاده ایمن از نردبان و چهارپایه
  1. اگر می خواهید از نردبان در سطوح بالاتری استفاده نمایید باید کاملا محکم آنرا ببندید (شکل ۸). برای این کار هرگز از چهارپایه استفاده نکنید مگر چهارپایه هایی که بدین منظور طراحی و ساخته شده باشند.

 

  1. هر جا که ممکن بود و بسته به وظیفه ای که انجام می دهید، استفاده از چهارپایه ایمن تر و مفیدتر بود (به عنوان نمونه کار در جهت جانب یا زمانیکه به هر دو دست نیاز است) آنرا امتحان کنید.
  2. فقط زمانی از نردبان یا چهارپایه استفاده نمایید که:
  • امکان برخورد وسایل نقلیه با آن وجود ندارد و یا می توان با گذاشتن موانع یا مخروط آن محوطه را محافظت نمود؛
  • زمانیکه پشت درب یا پنجره ای قرار نگیرد که با باز شدن آنها خطری فرد را تهدید کند، یا اینکه هر جا امکان دارد درب و پنجره قفل شود (به غیر از خروج اضطراری). اگر این کار امکان پذیر نمی باشد، یک نفر را مامور نمایید که پشت در نگهبانی دهد یا اینکه دیگر کارگران را مطلع سازد که تا اطلاع ثانوی درب و پنجره را باز ننمایند؛
  • جایی که با استفاده از موانع و مخروط ها از عبور عابران در زیر یا اطراف نردبان ممانعت به عمل آید یا به عنوان راه حل نهایی فردی به عنوان نگهبان در کنار نردبان قرار گیرد و از عبور و مرور افراد در آن منطقه جلوگیری نماید؛
  • زمانیکه نردبان ها با زاویه صحیح ۷۵ درجه می تواند قرار گیرد. برای کسب اطمینان از زاویه صحیح می توانید از نشانگر زاویه پایه نردبان استفاده نمایید. یا می توانید از قانون ۱ به ۴ استفاده نمایید (به ازای هر ۴ واحد عمودی، یک واحد افقی؛ همانگونه که در شکل ۱۰ نشان داده شده است)؛

  • جایی که حفاظ چهارپایه به طور کامل می تواند باز شود. قلاب های قفل شونده باید حتما چفت شوند.
  1. بر روی نردبان یا چهارپایه
  • در ارتفاع ۶ متری نزدیک خطوط برق کار نکنید مگر اینکه مسئول آن، جریان برق را قطع نماید یا به صورت موقت آنرا عایق بندی نماید. اگر این کار به صورت متداول انجام می شود، امکان جابجایی خطوط را بررسی نمایید؛
  • زمانیکه در محلی فعالیت می کنید که جریان برق در آنجا وجود دارد، همیشه از نردبان غیر رسانا استفاده نمایید؛
  • نردبان را به سطوح ضعیف تکیه ندهید (به عنوان نمونه گاتر پلاستیکی یا لعابی). به عنوان جایگزین می توانید از میله های باز شونده و رابط دار کاربردی استفاده نمایید (شکل ۹).

آیا استفاده از نردبان یا چهارپایه ایمن است؟

  1. قبل از استفاده از نردبان یا چهارپایه مطمئن شوید که در شرایط ایمنی قرار دارند. به عنوان راهنمایی فقط زمانی از نردبان یا چهارپایه استفاده نمایید که:
  • هیچ عیب و نقص قابل مشاهده ای وجود نداشته باشد. هر روز قبل استفاده مورد بررسی قرار گیرند؛
  • هر روز بازرسی چشمی به عمل آید. این کار باید مطابق با دستورالعمل سازنده صورت پذیرد. نردبان هایی که جزئی از سیستم داربست هستند نیز باید هفته ای یکبار مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرند؛
  • مطمئن شوید که برای انجام این کار مناسب هستند. هرگز از نردبان های خانگی برای محیط کاری استفاده ننمایید؛ از چهارپایه یا نردبان های کلاس ۱۲,۳ یا EN1314 استفاده نمایید کلاس ۳۲,۳ مناسب نمی باشد.نحوه استفاده ایمن از نردبان و چهارپایه
  • مطابق با دستورالعمل سازنده، نگهداری و تعمیر شود.

بازرسی های بصری دقیق و بررسی های پیش از استفاده کدامند؟

  1. هم نردبان و هم چهارپایه باید از لحاظ عیوب بصری بررسی شوند فقط کمی در جزئیات بررسی متفاوت هستند. بررسی هر دو وسیله در محیط کار می تواند انجام گیرد (بررسی های پیش از استفاده باید بخشی از آموزش های کاربران باشد). بازرسی بصری به دقت باید صورت پذیرد و باید گزارشی از آنها تهیه شود. دیگر ابزار و تجهیزات تثبیت کننده نردبان نیز باید طبق دستورالعمل سازنده بررسی شوند. پایه های نردبان و چهارپایه نیز باید پیش از استفاده بررسی گردند. بررسی پایه های نردبان امری ضروری است برای اینکه از عدم لیز خوردن پایه اطمینان حاصل نمود. کوچکترین ایراد در پایه ها موجب تلوتلو خوردن و لق زدن نردبان می شود. پایه ها باید:
  • شرایط مناسبی داشته باشند (شل نباشند، شکاف نداشته باشند، بیش از حد سائیده نشده باشند، ایمن باشند و غیره)؛ و
  • تمیز باشند- پایه ها باید با زمین تماس مستقیم داشته باشند.
  1. زمان جابجایی نردبان از زمین نرم و کثیف (مانند زمین خاکی، گلی، شن و ماسه دار، کارگاه کثیف) به زمین مسطح و جامد (سنگ فرش) باید پایه نردبان چک شود تا مطمئن شوید که کثیفی ها با زمین در تماس نباشند (برای نمونه خاک، سنگ ریزه، براده به پایه نچسبیده باشد).

آیا کاربران نردبان می دانند چگونه به صورت ایمن از آن استفاده نمایند؟

  1. این ها مسائل متداولی در زمینه بکارگیری و استفاده از نردبان تحت کنترل مستقیم کاربر می باشد. کاربران نیز باید نسبت به محدودیت های موجود آگاه باشند. کاربران فقط زمانی از نردبان، چهارپایه یا ابزار تثبیت کننده استفاده نمایید که:
  • واجد صلاحیت باشند- کاربران باید دستورالعمل و آموزش های لازم را راجع به ایمنی تجهیزات ببینند.
  • نردبان یا چهارپایه به اندازه کافی بلند باشند.

برای نردبان:

  • از سه پله آخر نردبان استفاده ننمایید (شکل ۹)؛
  • اگر از نردبان برای دسترسی به یک مکان استفاده می نمایید باید ارتفاع آن حداقل یک متر بالاتر از سطح مورد نظر باشد و به جایی محکم متصل شده باشد، همچنین باید جایی امن و ایمن به عنوان دستگیره وجود داشته باشد (شکل ۸)؛

برای چهارپایه:

  • هرگز از دو پله آخر چهارپایه استفاده ننمایید، مگر اینکه جای مناسبی برای گرفتن دست وجود داشته باشد (شکل ۱۱)؛
  • در نردبان های دوطرفه نیز، بر روی سه پله آخر آن قرار نگیرید چون وضعیتی مشابه چهارپایه دارد (شکل ۱۲).
  • پله های نردبان و چهار پایه میزان و در یک سطح هستند. این موضوع را با چشم غیر مسلح نیز می توان قضاوت و بررسی نمود. نردبان ها با استفاده از ابزارهای خاص طراحی شده، می توانند مسطح شوند ولی هرگز این کار را با یک تکه آجر یا چیزهایی از این قبیل که در دسترس هستند انجام ندهید؛
  • آب و هوا مناسب باشد- هرگز در هوای به شدت بادی از آنها استفاده ننمایید (از اقدامات ایمن سازنده تبعیت نمایید)؛
  • باید از کفش های محکم و مستحکم استفاده شود (به عنوان نمونه چکمه/ کفش ایمنی). پاشنه کفش ها باید کاملا سالم باشند و نباید بخش از پاشنه جدا شده باشد، نباید بند کفش بلند یا آویزان باشد و نباید کفش گلی یا لغزنده باشد؛
  • کاربران نباید اجازه دهند که کارگران و دیگر اعضا از نردبان استفاده نمایند؛
  • تندرست هستند- برخی شرایط پزشکی یا دارویی، الکل یا عوارض داروها که باعث شود فرد قادر به استفاده از آنها نباشد. اگر شک دارید با یک متخصص بهداشت مشورت نمایید؛
  • کاربران به خوبی نحوه صحیح محکم نمودن نردبان و چهارپایه را بدانند.
  1. بر روی نردبان یا چهارپایه نباید:
  • هنگامیکه بر روی پله نردبان هستید آنرا جابجا نمایید؛
  • آنها را از قسمت پایه توسط تکیه گاه های افقی تثبیت نمایید؛
  • آنرا به سمت پایین سر دهید؛
  • آنها را بر روی اشیاء متحرک مانند پالت ها، آجرها، داربست، لیفتراک، بیل مکانیکی، ون و دیگر پلتفرم های متحرک در محیط کار قرار دهید؛نحوه استفاده ایمن از نردبان و چهارپایه
  • زمانی که پا بر روی پله نردبان قرار دارد، ارتفاع آنرا کم و زیاد کنید.

 

مقررات عملکردی حفاظ ها-1-min

مقررات عملکردی حفاظ ها

مقررات عملکردی حفاظ ها

حفاظ ها، در زمانیکه دسترسی مستقیم به دستگاه در طول عملکرد عادی نیاز نمی باشد، ابزار بسیار خوبی برای حفظ امنیت هستند.

حفاظ ها باید:

  • مانع از دسترسی به محدوده های حادثه ساز باشند (از تمامی جهت ها و مسیرها).
  • خود باعث گیرکردن یا ایجاد خطرات دیگر نشود.
  • مانع از خروج قطعات شکسته شود (مانند تسمه و زنجیر).
  • بدون برداشتن حفاظ بتوان تنظیمات جزئی و روغن کاری را انجام داد.

در زمان بکارگیری حفاظ، اطمینان حاصل نمایید که:

  • وضوح کافی برای مشاهده نقاط تغذیه ارائه دهد.
  • در برابر پارگی ها و ساییدگی های معمولی مقاومت کافی داشته باشد.
  • منطبق با الزامات کیفیتی و تولیدی باشند.
  • در مقابل شکستگی و تغییر شکل مقاوم باشند.

حفاظ های انتقال نیرو و محوطه (ضمائم): حداکثر منفذ مجاز

مواد مورد استفاده برای ساخت حفاظ های انتقال نیرو معمولا متشکل از سیم های بافته شده، فلزات سوراخ دار یا کشیده شده می باشد. محافظ های توری یا سوراخ دار باید کاملا به صورت صاف نصب شوند تا کارگران نتوانند از طریق منافذ به دستگاه دسترسی یابند. این امر از طریق قرار دادن حفاظ در فاصله ایمن از قطعات متحرک می تواند صورت پذیرد.

کارآمدی منافذ حفاظ از طریق یک تست قابل ارزیابی می باشد. تست میزان دسترسی، زمانیکه دستگاه خاموش و قفل است می تواند انجام شود. رابطه میان سایز منفذهای حفاظ و فاصله تا نقطه عملکرد به نمایش گذاشته شده است.

مقررات عملکردی حفاظ ها-2-min

a: ابعاد عمودی منفذ حفاظ b: فاصله از نزدیک ترین نقطه خطرساز داخل حفاظ.

حفاظ نقطه عملیاتی: حداکثر منفذ مجاز

حفاظ نقطه عملیاتی (که همچنین با عنوان حفاظ تغذیه شناخته می شود)، معمولا به گونه ای با شیارهای افقی طراحی می شود که اپراتور قادر به داخل کردن جسم تخت به داخل دستگاه باشد. شکل ۵ به وضوح نشان می دهد که چگونه منفذ حفاظ افقی با نزدیک تر شدن دست به نقاط خطرناک کوچکتر می شود.

تجهیزات دستی معمولا بیشترین ریسک ایجاد خطرات را برای کارگران ایجاد می کنند. حفاظ های تغذیه باید به دقت طراحی شوند تا اطمینان حاصل شود که دست کارگرها به نقاط عملکردی دستگاه نمی رسد.

حداکثر میزان مجاز منفذ حفاظ بر اساس میزان فاصله با خطر

منفذ باز

منفذ مربعی

موانع یا حصارهای پیرامونی- فاصله تا قطعات متحرک

برای شرایط کم خطر و یا با خطر متوسط، یک مانع یا حصار محیطی می تواند برای حفاظت از کارگران در مقابل تماس با قطعات خطرناک دستگاه مورد استفاده قرار گیرد. در صورت امکان، حصار یا حصار محیطی باید حداقل ۱٫۸ متر (۶ فوت) ارتفاع داشته باشد.

اگر این کار عملی نباشد، فاصله دسترسی از گاردریل، موانع یا حصار پیرامونی تا نقطه عملکردی دستگاه باید حداقل مطابق با شکل۶ و جدول۲ باشد. جدول ۲ حداقل الزامات نظارتی را شرح می دهد. اما، از آنجاییکه موانع حفاظتی با امنیت بالا، عملکرد حمایتی بهتری دارند، ممکن است مشخصات دقیق تر و جزئی تری نیاز باشد. به عنوان نمونه اگرارتفاع منطقه خطر (A) 1400 میلی متر باشد، و فاصله افقی (C) از موانع حفاظتی پیشنهاد شده ۱۰۰۰ میلی متر باشد، ارتفاع موانع حمایتی (B) باید حداقل ۱۱۲۰ میلی متر باشد. اگر حصار کمتر از ۸/۱ باشد، علت آن باید به صورت مستند ذکر شود.

 

مقررات عملکردی حفاظ ها-3-min

مقرررات ایمنی و سلامت (تجهیزات کامپیوتر و صفحه نمایش)-min

مقررات ایمنی و سلامت (تجهیزات کامپیوتر و صفحه نمایش)

مقررات ایمنی و سلامت (تجهیزات کامپیوتر و صفحه نمایش)

تاثیرات ممکن بر سلامتی

خستگی بدن

این امر ناشی از طراحی، نصب و انتخاب نامناسب تجهیزات صفحه نمایش و طراحی نامناسب فضای محیط کاری می باشد.

احساس ناراحتی و درد در اندام تحتانی

نشستن در حالت های ثابت برای مدت زمان طولانی یا حرکات ناگهانی ، سریع و تکرار شونده در سر ، بدن یا بازوها می تواند باعث درد یا ناراحتی در گردن، شانه ها و بازوها شود.

تاثیر بر چشم و بینایی

علائمی از قبیل اختلال در عملکرد بینایی، قرمزی و سوزش چشم  و  همچنین سردرد ممکن است به دلیل عوامل زیر باشد:

ماندن در یک موقعیت ثابت و تمرکز بر یک موضوع برای مدت طولانی.

– موقعیت نامناسب تجهیزات صفحه نمایش.

– خوانایی ضعیف از صفحه نمایش یا اسناد منبع.

– روشنایی نامناسب، از جمله نور خیره کننده و بازتاب دهنده.

– تصویر متحرک ، پرش دار یا سوسو زننده  بر روی صفحه نمایش.

خستگی و استرس

استرس احتمالاً زمانی اتفاق می افتد که طراحی شغلی یا سازمان کاری ضعیف باشد. عدم توانایی کنترل کار توسط کاربر ،عدم مهارت انجام زیر مجموعه های مرتبط با کار،کار تکراری با سرعت بالا و انزوای اجتماعی از عوامل دیگر به شمار می روند. با طراحی دقیق، انتخاب و تغییر موقعیت تجهیزات صفحه نمایش، طراحی مناسب محل کار و آموزش ، مشاوره و مشارکت کاربر و همچنین استراحت های مکرر کوتاه مدت و فاصله گرفتن از صفحه نمایش می تواند خستگی و استرس را به حداقل برساند.

۹ قدم برای داشتن محیط کاری سالم تر(مقررات ایمنی و سلامت)

۱٫    صفحه نمایش: دارای تصویر ثابت، خوانا، قابل تنظیم و با نور مناسب باشد.

۲٫    صفحه کلید: کاربردی و قابل تنظیم باشد و حروف به صورت خوانا بر روی آن درج شده باشد.

۳٫    میز کار: قابلیت تنظیم داشته باشد، نور بازتابش ننماید، وسیع باشد و فضای کافی برای نگهداری اسناد وجود داشته باشد.

۴٫    صندلی کار: قابلیت تنظیم به همراه زیرپایی داشته باشد.

۵٫    وجود فضای کافی و بدون موانع برای پا: برای تغییر موقعیت دادن آسانتر.

۶٫    نورپردازی: نور کافی نه خیلی مستقیم و نه خیلی غیر مستقیم و فاقد بازتاب و تلالو.

۷٫    به حداقل رساندن صداها.

۸٫    پرهیز از گرمای بیش از حد: رطوبت به میزان کافی باشد.

۹٫    نرم افزار: مناسب کار و متناسب با حیطه کاری فرد، فراهم نمودن فیدبک (بازخورد) از وضعیت سیستم و فاقد برنامه های کنترلی و نظارتی مخفیانه.

 

ANSI چیست-2-min

ANSI چیست؟

ANSI چیست؟

ANSI مخفف عبارت AMERICAN NATIONAL STANDARDS INSTITUTE می باشد که معنای آن موسسه استانداردهای ملی آمریکا می باشد. موسسه استانداردهای ملی آمریکا یک سازمان خصوصی است که بر توسعه استانداردهای توافقی اختیاری در زمینه محصولات، خدمات، فرآیند، سیستم ها و پرسنل در ایلات متحده نظارت دارد. هرچند که این موسسه خود به تنهایی ایجاد کننده و توسعه دهنده استانداردها نمی باشد، اما بر توسعه و استفاده استاندارد ها نظارت دارد. این امر توسط اعتبارسنجی روند عملکرد سازمان های توسعه دهنده استاندارد، صورت می پذیرد.

انجمن ملی تولید کنندگان برق (NEMA)، مجموعه ANSI Z535 از استانداردهای علائم ایمنی و رنگ ها را منتشر نمود. این مجموعه متشکل از ۶ سند و چارت رنگی می باشد. این استانداردها، ویژگی های منحصر به فردی را به نمایش می گذارند که می توانند افراد را از خطرات موجود در محیط کار و منزل آگاه نمایند.

 

دستورالعمل جدید چگونه است؟

مجموعه اصلی این دستورالعمل ها در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. ورژن جدید این دستورالعمل ها در نسخه ویرایش شده در سال ۲۰۱۱ به روز شده است. هر دو مجموعه ANSI 1967 و ANSI Z535 2011 ساختارهایی سازگار و متناسب با OSHA در زمینه ارتباط ایمنی و خطر دارند.

چرا ورژن به روز شده؟

مزایای ANSI Z535 2011

  • فراهم نمودن فرمت جامع
  • ثبات در طرح بندی
  • جزئیات بیشتر
  • عملکردی موثرتر از فرمت قبلی
  • پذیرش ANSI Z535 2011 از طرف OSHA (به تازگی)

 

بخش های ورژن به روز شده شامل موارد زیر می شود:

  1. نماد اخطار ایمنی
  2. بخش کلمات سیگنالی و اخطار دهنده
  3. بخش پیغام
  • اجتناب از خطر
  • شناسایی خطر
  • عواقب خطر
  1. بخش نماد ایمنی

منظور از کلمات سیگنالی و نمادها چیست؟

 

کلمات سیگنالی متفاوتی وجود دارد که در زیر تعریف شده اند. هر کلمه سیگنال با یک سطح از موقعیت خطر یا پیغام هشدار مطابقت می نماید.

خطر : نشان دهنده موقعیت خطرناکی است که اگر اجتناب نشود، منجر به مرگ یا خطرات جدی خواهد شد.

اخطار: نشان دهنده موقعیت خطرناکی است که اگر اجتناب نشود، می تواند منجر به مرگ یا خطر جدی شود.

احتیاط: نشان دهنده موقعیت خطرناکی است که اگر اجتناب نشود، می تواند منجر به ایجاد صدمات متوسط یا خفیف گردد.

اطلاعیه: عملکردهایی را مورد خطاب قرار می دهد که صدمات فیزیکی و جانی ندارند.

دستورالعمل ایمنی: این علائم دستورالعمل ها و روندهای مرتبط با ایمنی را مشخص می نماید.

 

بخش پیغام متشکل از چه مواردی است؟

  1. محتوی

باید این اطلاعات را منتقل نماید: نوع خطر، عواقب عدم اجتناب از خطر و نحوه اجتناب از خطر.

  1. ترتیب

ترتیب عبارات در بخش پیغام می تواند قابل تغییر باشد. به طور کلی، پیام خطر در ابتدا خواهد آمد.

  1. قالب بندی

شیوه نگارش عنوان، ساختار جمله به صورت معلوم، عدم استفاده از عبارات حرف اضافه، مرتب سازی متن، کوچکی و بزرگی حروف، سبک نگارش، فاصله گذاری، رنگ، درک مطلب و سایز نوشته ها در محدوده قالب بندی در بخش پیغام، مورد توجه قرار می گیرند.

راهنمای نماد ایمنی ANSI

وظیفه هر نماد ایمنی انتقال یک پیام ایمنی خاص بدون استفاده از کلمات می باشد. چهار نوع نماد ایمنی وجود دارند که هر یک پیام متفاوتی را انتقال می دهد.

هشدار وجود خطر

این نمادها، اطلاعاتی را منتقل می نمایند که مرتبط با ماهیت خطر می باشد.

اقدامات اجباری و الزامی

این نوع از نماد، اقداماتی که باید برای اجتناب از وقوع خطر انجام داد را منتقل می نماید.

ممنوعیت

این نوع از نماد، اقداماتی که نباید انجام شود را منتقل می نماید.

اطلاعات

این نوع از نمادهای ایمنی به طور کلی برای انتقال مفاهیم زیر کاربرد دارد:

  1. شرایط ایمن ( موقعیت تجهیزات، مسیرهای خروج و اقدامات مجاز).
  2. ایمنی حریق (موقعیت تجهیزات آتش نشانی)

سه اصل متمایز ولی مرتبط دیگر وجود دارند که برای انتقال پیام علائم ایمنی بسیار ضروری هستند:

ثبات

به ارتباط یک نماد با نماد دیگر اشاره دارد. ” مجوعه ای از نمادهای موجود در یک سیستم که به صررت موثرتری عملکردها را تشریح می نماید، زیرا به عنوان یک شیئ با ثبات بصری، نمادها ساخته می شوند تا زبان بصری منسجمی را تشکیل دهند”.

خوانایی

به ارتباط میان توانایی بصری فرد و نماد اشاره دارد، یا به عیارت دیگر به توانایی بیننده در تشخیص عناصر کلیدی یک نماد توجه دارد. هدف، انتقال سریع اطلاعاتی است که نماد باید منتقل نماید.

درک مطلب

به توانایی کاربر نسبت به درک مفهوم یک نماد همانگونه که طراح نماد قصد انتقال آن پیام را داشته، اشاره دارد. عواملی همچون سادگی، نماد تمثالی (درست برخلاف نماد انتزاعی)، تجسم خطر و عملکرد نمایشی، در زمان طراحی موثر نماد باید در نظر گرفته شوند.

 

ایمنی نردبان-safetysign.ir-min

ایمنی نردبان

ایمنی نردبان

افتادن از نردبان عامل اصلی مرگ و میر و ایجاد جراحات ناشی از “سقوط از ارتفاع” می باشد.

روش ایمن

  • خطوط برق بالای سر خود را بررسی نمایید.
  • قبل از استفاده، نردبان را از لحاظ نقص فنی مورد بازبینی قرار دهید.
  • نردبان را بر روی سطح صاف کاملا سفت قرار دهید.
  • به ازای هر ۴ فوت به سمت بالا، نردبان باید یک فوت از دیوار فاصله داشته باشد.
  • قسمت ابتدایی و انتهایی نردبان را کاملا محکم و ایمن نمایید.
  • سه نقطه تماس با نردبان را حفظ نمایید (مطابق شکل).ایمنی نردبان
  • بدن شما باید کاملا داخل و در راستای ستون های کناری نردبان قرار گیرد.

ایمنی نردبان-safetysign.ir-min

روش نا ایمن

  • ایستادن بر روی دو پله انتهایی نردبان.
  • خم شدن به یک جهت.
  • استفاده از نردبان معیوب (از هر لحاظ).
  • ایستادن بیش از یک نفر بر روی نردبان.

 

پیش از استفاده از نردبان

شرایط را بررسی نمایید.

  • آیا نرده ها دارای ترک، خمیدگی یا نقص هستند؟
  • آیا نرده ها شکسته، چرب یا گل آلود هستند؟
  • آیا همه بست ها و قفل ها به خوبی درجای خود محکم هستند؟
  • آیا پایه ها پوسیده یا شکسته هستند؟

موقعیت را بررسی نمایید.

  • از خطوط برقی که در بالای سر شما قرار دارد دوری نمایید.
  • نردبان را بر روی سطح صاف کاملا سفت قرار دهید.ایمنی نردبان
  • نقاط اتصال نردبان، هم از پایین و هم از بالا را بررسی نمایید.
  • اطمینان حاصل نمایید که قسمت فوقانی نردبان به یک سطح ثابت تکیه داده است.
  • نردبان های کشویی باید حداکثر یک متر(۳ فوت) بلندتر از سطح فوقانی مکانی باشند که نردبان بدان تکیه داده است.

از نردبان صحیح برای شغل خود استفاده نمایید.

نردبانی که از طرف CSA/ANSI برای هدف مورد نظر مورد تایید قرار گرفته است را استفاده نمایید.

safetysign.ir-کد بندی رنگها برای اشخاصی که کور رنگی دارند-min

کد بندی رنگها برای اشخاصی که کور رنگی دارند

کد بندی رنگها برای اشخاصی که کور رنگی دارند

مشاهده علائم ایمنی برای افرادی که  مشکل کورنگی دارند.

تابلوی ایمنی پیام خود را از طریق ترکیبی از تصاویر گرافیکی، اشکال و رنگ ها انتقال می دهد.

رنگ ها برای همه الهام بخش هستند.

از آنجاییکه رنگ ها جزء اصلی تابلوهای ایمنی هستند، از افتخارات شرکت اورلوکس ارتباط و همکاری با کالراد است. کالراد سیستم تشخیص رنگ برای افراد کوررنگ است.

کالراد پروژه ای است که با هدف ایجاد امکان برای افراد کوررنگ در جهت تشخیص صحیح رنگ ها آغاز به کار نموده است.

 

safetysign.ir-کد بندی رنگها برای اشخاصی که کور رنگی دارند-min

safetysign.ir-کد بندی رنگها برای اشخاصی که کور رنگی دارند-min

بنابراین این افراد می توانند ارتباط بصری موثرتر و منحصر به فردتری را تجربه نمایند.

کالراد یک زبان نمادین کاملا بصری است که از رنگ های اصلی به صورت ترکیبی استفاده می نماید تا یک پالت تمام رنگی ایجاد نماید.

 

با استفاده از سیستم کالراد، کاتالوگ اورلوکس این امکان را برای افراد کوررنگ فراهم می نماید تا تمام بخش های علائم ایمنی را درک نمایند.

Portfolio Items